Gezegen-Tanrı İlişkisi
Babil astrolojisinde gezegenler tanrıların gökyüzündeki tezahürleri olarak görülmüştür. Jüpiter Marduk (baş tanrı), Venüs İştar (aşk ve savaş tanrıçası), Satürn Ninurta (tarım ve savaş tanrısı), Mars Nergal (ölüm ve yeraltı tanrısı), Merkür Nabu (yazı ve bilgelik tanrısı) ile özdeşleştirilmiştir.
Bu tanrısal atamalar, gezegenlerin astrolojik anlamlarının kökenini oluşturur. Venüs'ün İştar ile ilişkilendirilmesi, bu gezegenin aşk ve güzellik temsili olarak yorumlanmasının temelini atmıştır. Mars'ın Nergal ile bağı, savaş ve yıkım anlamlarını pekiştirmiştir.
Yunan Aktarımı
Babil gezegen-tanrı tekabülleri, Helenistik dönemde Yunan tanrılarına aktarılmıştır. Marduk Zeus'a, İştar Aphrodite'ye, Nergal Ares'e dönüşmüştür. Bu süreç interpretatio Graeca olarak bilinir ve astrolojik sembolizmin kültürler arası aktarımını gösterir.
Kaynaklar: Bartel van der Waerden, Science Awakening II,Francesca Rochberg, The Heavenly Writing