Astrolojide Asteroitler
Asteroitler Güneş'in çevresinde dolanan küçük, kayalık gök cisimleridir. Büyük çoğunluğu Mars ile Jüpiter arasındaki ana kuşakta yer alır. İlki olan Ceres'i Giuseppe Piazzi 1 Ocak 1801'de buldu. Onu Pallas (1802), Juno (1804) ve Vesta (1807) izledi. Ceres 2006'dan beri cüce gezegen sayılıyor.
Bu dört cisim astrolojiye geç girdi. Uzun süre güvenilir bir efemeris yoktu. Eleanor Bach'ın 1973'te yayımladığı asteroit efemerisi ve Demetra George'un 1986 tarihli Asteroid Goddesses kitabı, dördünü modern natal yorumda yaygın hale getirdi. Klasik gelenekte asteroitlerin yeri yoktur: yöneticilik ve yücelim gibi asaletler yalnız yedi gezegene aittir. Asteroitler, haritaya sonradan eklenen modern bir yorum katmanıdır. Klasik açıdan değerlendirmesini Lilith, Asteroidler ve Hayali Noktalar yazısında bulabilirsiniz. Dört tanrıçanın ve diğer asteroitlerin mitlerini Asteroid Mitolojisi sayfalarında bulabilirsiniz.
Chiron'u 1977'de Charles Kowal keşfetti. Satürn ile Uranüs arasında dolanan bir kentaurdur ve hem asteroit numarası (2060 Chiron) hem kuyruklu yıldız adı (95P/Chiron) taşır. Astrolojide genellikle asteroitlerle birlikte kullanılır, bu yüzden varsayılan listede yer alıyor.
Numaralandırma sistemi
Yörüngesi yeterince kesinleşen her asteroit, Uluslararası Astronomi Birliği'ne bağlı Küçük Gezegen Merkezi'nden (Minor Planet Center) kalıcı bir numara alır. Numara keşif tarihini değil, yörüngenin kesinleştiği sırayı izler: 1 Ceres, 2 Pallas, 3 Juno, 4 Vesta. Adı çoğunlukla keşfeden kişi önerir, IAU'nun ilgili çalışma grubu onaylar.
Adı olan her asteroidin bir numarası vardır, ama her numaralı asteroidin adı yoktur. Numaralı asteroitlerin sayısı yüz binleri buluyor ve her ay artıyor. Adı olmayanlar keşif adlarıyla anılır. Örneğin 1977 UB, Chiron'un keşif adıdır. Bu araçta numaralı her asteroit hesaplanabilir. Adı yoksa numarasıyla eklenir.
Veri kaynağı: NASA JPL
Ad ve numara araması JPL'nin Küçük Cisimler Veritabanı'ndan (Small-Body Database), konumlar JPL Horizons sisteminden gelir. Horizons asteroidin yörüngesini gezegenlerin çekim etkileriyle birlikte sayısal olarak hesaplar. Araç doğum anı için yer merkezli, görünür konumu alır: ışığın yolculuk süresi ve Dünya'nın hareketinden doğan sapma hesaba katılır, boylam tarihin ekinoksuna göre, yani tropikal zodyakta verilir.
Swiss Ephemeris ile karşılaştırılan on asteroitte (Ceres, Pallas, Juno, Vesta, Chiron, Eros, Psyche, Lilith, Sappho, Hygiea) fark 3 yay saniyesinin altında kaldı. Az gözlenmiş, uzak cisimlerde JPL'nin güncel yörüngesi eski efemeris dosyalarından daha güvenilirdir. JPL'ye o an ulaşılamazsa Ceres, Pallas, Juno, Vesta ve Chiron için sitenin kendi efemerisi kullanılır (1900-2099) ve tabloda belirtilir.
Asteroit Lilith ile Kara Ay Lilith aynı değildir
1181 Lilith 1927'de keşfedilmiş gerçek bir asteroittir. Kara Ay Lilith ise Ay yörüngesinin Dünya'dan en uzak noktasıdır ve bir gök cismi değildir. Bu araç yalnız asteroidi hesaplar.
Sonuçlar nasıl okunur
Tabloda her asteroidin burcu ve derecesi, ileri mi retro mu hareket ettiği ve doğum saati biliniyorsa hangi evde olduğu yer alır. Temaslar listesi, asteroitlerin natal gezegenlerinize ve açı noktalarınıza yaptığı açıları en dar orbdan başlayarak sıralar. Yaklaşan açı henüz tamamlanmamış, uzaklaşan açı tamamlanıp geride kalmış demektir. Çarkta asteroitler dış halkada kısa adlarıyla, iç dairede küçük altın noktalarla gösterilir.