Latince: Eclipsis et Tempestas / Arapça: el-Küsûf ve Ahvâlu'l-Hevâ
Tutulma ve hava durumu ilişkisi, mundane ve meteorolojik astrolojinin kesişim noktasıdır. Klasik astrologlar, tutulmaların yalnızca siyasî ve toplumsal olayları değil, aynı zamanda hava koşullarını, doğal afetleri ve mevsimsel kalıpları da etkilediğini ileri sürmüştür. Bir tutulmanın düştüğü burç, yönetici gezegeni ve görünür olduğu coğrafya, hava etkilerini belirleyen temel parametrelerdir.
Ptolemy Tetrabiblos II.7-8'de tutulmaların hava üzerindeki etkisini sistematik olarak açıklamıştır. Tutulmanın yönetici gezegeni, beklenen hava koşullarının niteliğini belirler: Satürn yönetiminde şiddetli soğuklar ve don; Mars yönetiminde kuraklık ve orman yangınları; Jupiter yönetiminde ılıman ve verimli hava; Venüs yönetiminde bol yağış. Tutulmanın ufka göre konumu ise etki zamanlamasını gösterir.
Klasik metinlerde tutulmalar deprem, sel, fırtına ve kıtlık gibi doğal afetlerin öncü işaretleri olarak da değerlendirilmiştir. Özellikle tutulmanın toprak burçlarında gerçekleşmesi deprem, su burçlarında sel, ateş burçlarında yangın ve kuraklık, hava burçlarında ise fırtına ve kasırga ile ilişkilendirilmiştir.
Tutulma-hava ilişkisi Babil döneminden beri gözlemlenmiştir. Enûma Anu Enlil tabletlerinde tutulma sonrası hava değişimleri kayıt altına alınmıştır. İslam dünyasında el-Kindî De Mutatione Temporum (Hava Değişimleri Üzerine) adlı eserinde tutulmaların meteorolojik etkilerini incelemiştir. Avrupa'da bu gelenek almanaklar aracılığıyla 18. yüzyıla kadar sürmüştür.
Klasik astroloji eğitimlerimize katılın.
Eğitimleri İncele