Latince: Praedictio Aeris / Arapça: Ahkâmu'l-Envâ'
Astrolojik hava tahmini, gök cisimlerinin konumları ve ilişkilerinden yola çıkarak atmosferik koşulları öngörmeye çalışan kadim bir uygulamadır. Doğal astroloji (astrologia naturalis) kapsamında değerlendirilen bu alan, bireysel kader yorumundan farklı olarak fiziksel dünya üzerindeki doğal etkileri inceler ve tarih boyunca tarımsal planlama için hayatî önem taşımıştır.
Astrolojik hava tahmininde birden fazla yöntem birlikte kullanılır: mevsimsel ingrès haritaları (Güneş'in kardinal burçlara girişi), Ay fazları (yeni Ay ve dolunay haritaları), gezegen açıları (özellikle Mars-Satürn, Jupiter-Venüs ilişkileri) ve tutulma etkileri. Ptolemy Tetrabiblos'un ikinci kitabında bu yöntemlerin sistematik bir çerçevesini sunmuştur.
Klasik gelenekte her gezegenin belirli hava koşullarıyla ilişkisi tanımlanmıştır. Jupiter ılıman ve verimli hava, Venüs nemli ve yağışlı koşullar, Mars sıcak ve kurak hava, Satürn soğuk ve sert kış koşulları, Merkür ise rüzgârlı ve değişken hava ile ilişkilendirilir. Ay'ın bu gezegenlerle yaptığı açılar, hava değişimlerinin zamanlamasını belirler.
Astrolojik hava tahmini, astrolojinin en eski ve en az tartışmalı uygulamalarından biridir. Babil'de tarımsal takvim gök gözlemlerine dayanmıştır. İslam dünyasında envâ' (yıldız takvimi) geleneği, yıldız doğuşlarını hava değişimleriyle ilişkilendirmiştir. Avrupa'da William Lilly ve John Gadbury gibi astrologlar hava tahmini almanaklarıyla tanınmıştır.
Klasik astroloji eğitimlerimize katılın.
Eğitimleri İncele