Vargottama, bir grahanın ya da yükselenin hem ana haritada (D1) hem Navamsa'da (D9) aynı burçta bulunmasıdır. Vedik astrolojide grahanın bulunduğu burçtaki niteliğini pekiştiren bir güç işareti sayılır.
Ad 'vargaların en iyisi' anlamına gelir. Klasik yorumda vargottama graha, bulunduğu burcun niteliklerini tutarlı ve kararlı biçimde gösterir. Yükselenin vargottama olması da kişinin bedeni ve mizacının belirgin olduğu yorumuna götürür.
Navamsa'da hareketli burçlar kendi burcundan, sabit burçlar dokuzuncu burçtan, ikili burçlar beşinci burçtan sayılmaya başlar. Bu yüzden her burçta tek bir navamsa vargottamadır: hareketli burçlarda ilk parça (0° ile 3°20' arası), sabit burçlarda orta parça (13°20' ile 16°40' arası), ikili burçlarda son parça (26°40' ile 30° arası). On iki burçta toplam 40°'lik bir bölge vargottama derecesidir.
Derece sidereal boylamla ölçülür. Aynı gezegen tropik zodyakta bu aralıklardan birinde olsa bile, ayanamsa çıkarıldıktan sonra vargottama olmayabilir.
Batı astrolojisinde doğrudan karşılığı yoktur. Bir gezegenin kendi yüzünde (dekanında) ya da kendi sınırında bulunması, burçla uyumlu bir alt bölümde durma fikri bakımından en yakın benzerdir.
Vedik Doğum Haritası aracı D9 yorumunda vargottama grahaları adıyla yazar ve on altı vargalık tabloda D1 ile aynı burca düşen bütün hücreleri altın renkle işaretler.