Sanskritçe: Jyotiṣa (ışık bilgisi) / İngilizce: Vedic Astrology, Hindu Astrology
Vedik astroloji ya da Jyotish, Hint alt kıtasında gelişen astroloji geleneğinin adıdır. Sidereal zodyak, 27 nakshatra, bölünmüş haritalar (varga) ve Vimshottari daşa gibi gezegen dönemleri bu geleneğin ayırt edici öğeleridir.
Jyotisha, Vedaları anlamaya yardımcı altı bilimden (Vedanga) biridir ve ilk biçiminde kurban zamanlarını belirleyen bir takvim bilgisiydi. Sonraki gelenek bu bilgiyi üç kola ayırır: astronomi ve hesap (siddhanta), dünya olayları ve alametler (samhita) ve doğum haritası (hora). Bugün Vedik astroloji denince çoğunlukla hora kolu, yani kişisel harita yorumu kastedilir.
Hint doğum astrolojisinin Helenistik astrolojiyle teması tartışılan bir konudur. Adı 'Yunanların doğum bilgisi' anlamına gelen Yavanajataka bu temasın en çok anılan tanığıdır. Klasik metinler arasında 6. yüzyılda Varahamihira'nın yazdığı Brihat Jataka ve Brihat Samhita ile geleneksel olarak bilge Parashara'ya atfedilen Brihat Parashara Hora Shastra sayılır.
Sitedeki araç tropikal gezegen boylamlarından Lahiri ayanamsasını çıkararak sidereal haritayı hesaplar. Yalnız dokuz graha kullanılır: yedi klasik gezegen ile Rahu ve Ketu. Evler (bhava) yükselenin (Lagna) burcundan başlayarak tam burç sistemiyle sayılır. Uranüs, Neptün ve Plüton geleneksel Vedik haritada yer almaz.
Gezegenler, burçlar, evler ve burç yöneticilikleri iki gelenekte ortaktır, yücelim burçları da aynıdır. İki ayrım öne çıkar. Batı astrolojisi tropik zodyağı, Vedik astroloji sidereal zodyağı kullanır. Bugün aradaki fark yaklaşık 24° olduğu için birçok gezegen Vedik haritada bir önceki burçta görünür (bkz. Sidereal ve Tropikal Zodyak). Zamanlamada da Vedik astroloji ağırlığı Ay'ın nakshatrasından başlayan daşa sistemlerine verir.
Vedik Doğum Haritası aracı D1 haritasını Güney ve Kuzey Hindistan stillerinde çizer, nakshatra ve padaları, on altı vargayı, Vimshottari daşa çizelgesini, panchangayı, ashtakavargayı, yogaları ve Sade Sati dönemlerini verir. Vedik-Batı Astroloji Sentezi maddesi iki sistemi birlikte kullanan modern yaklaşımı anlatır.