Yunanca: Mathēmatikē Syntaxis / Arapça: el-Mecistî / Latince: Almagestum
Almagest, Claudius Ptolemaios'un yaklaşık MS 150'de yazdığı on üç kitaplık matematiksel astronomi eseridir. Güneş, Ay ve gezegenlerin hareketlerini geometrik modellerle hesaplar ve 48 takımyıldıza dağılmış 1022 yıldızın kataloğunu verir. Gezegen tabloları ve yıldız kataloğu yüzyıllar boyunca astrologların konum hesaplarının temeli oldu.
Ptolemaios'un verdiği ad Mathēmatikē Syntaxis, yani Matematiksel Derleme'dir. Sonraki Yunanca kullanımda 'en büyük' anlamına gelen megistē sıfatıyla anıldı, Arapçada el-Mecistî oldu ve Latinceye Almagestum biçiminde geçti.
Eser yerküre merkezli bir evren modelinden başlar. Güneş ve Ay kuramından sonra tutulmaları, yıldız kataloğunu ve beş gezegenin hareketini sırayla işler. Gezegen modelleri episikl, dış merkezli çember ve eşitleme noktası (ekuant) üzerine kuruludur.
VII. ve VIII. kitaplardaki yıldız kataloğu her yıldıza ekliptik boylam, enlem ve parlaklık (kadir) değeri verir. Ptolemaios presesyonu yüzyılda 1° olarak alır. Bugün ölçülen değer yüzyılda yaklaşık 1,4°'tir.
Ptolemaios Almagest'i astronomiye, Tetrabiblos'u astrolojiye ayırır. Tetrabiblos'un girişinde gökten bilgi edinmenin iki yolunu ayırır: önce gök cisimlerinin konumu ve hareketi bilinir, sonra bunların etkisi yorumlanır. Sabit yıldızların klasik gezegen doğaları ve boylamları da büyük ölçüde bu kataloğa ve Tetrabiblos'taki listeye dayanır.
Yıldız Haritası aracı Batlamyus kataloğunu 48 takımyıldız ve 1022 yıldızla anlatır. Presesyon aracı Ptolemaios'un yüzyılda 1° değerini bugünkü ölçümle karşılaştırır. Gezegen Hızı Referansı ortalama hız hesabında Almagest IX-XIII'ü kaynak gösterir.