Arapça: Gâyetü'l-Hakîm (Bilgenin Amacı) / Latince: Picatrix
Picatrix, Arapça aslı Gâyetü'l-Hakîm (Bilgenin Amacı) olan, gezegenlerin ve Ay menzillerinin etkisinden yararlanan tılsım ve astrolojik büyü üzerine dört kitaplık bir eserdir. 10. ya da 11. yüzyılda Endülüs'te derlendiği kabul edilir.
Eser uzun süre Endülüslü astronom Meslemetü'l-Mecrîtî'ye atfedildi, ancak bugün bu atıf kabul görmez ve yazar bilinmiyor sayılır. Metin çok sayıda eski kaynaktan derlenmiş bölümleri bir araya getirir. 1256'da Kastilya Kralı X. Alfonso'nun sarayında İspanyolcaya, ardından Latinceye çevrildi ve Avrupa'da Picatrix adıyla tanındı.
Eser dört kitaptır. Gezegenlerin ve burçların doğası, tılsımın hangi göksel anda yapılacağı, gezegen ruhlarına yönelik dualar ve tütsüler ile Ay menzillerine göre yapılacak işler başlıca konulardır. Menziller bölümünde her menzil için Ay oradayken yapılması uygun ve uygunsuz işler sayılır.
Picatrix bir astroloji el kitabından çok, seçim astrolojisinin ilkelerini tılsım yapımında kullanan bir metindir: işin başarısı doğru göksel anın seçilmesine bağlanır. Ay menzilleri konusunda sitenin başvurduğu ana kaynaklardan biridir. Dekan imgeleri geleneğinin Ortaçağ'daki en bilinen taşıyıcılarındandır.
Ay Menzilleri maddelerindeki (örneğin eş-Şeratân) klasik kaynaklar bölümü, Picatrix'in menzil başına verdiği işleri Agrippa ve el-Bîrûnî ile karşılaştırarak yazılmıştır. Dekanlar yazısı Picatrix'in tılsımlı dekan imgelerini anlatır, Kaderin Dereceleri eğitimi de derece imgeleri geleneğini Picatrix'ten başlatır.