Porphyry, en eski yazılı ev sistemi olarak kabul edilir. 3. yüzyıl Neoplatonist filozof ve Plotinos'un öğrencisi Porphyrios (Türkçe: Porfirius, 234-305) tarafından Eisagoge (Astrolojiye Giriş) eserinde kayıt altına alınmıştır. Aslında sistem Porphyrios'tan önce de Hellenistik astrologlarca kullanılmış olabilir; ancak ilk net yazılı tanımı onun eseridir.
Sistem son derece basittir: ASC ile MC arasındaki ekliptik arkı üçe böl (12. ve 11. ev girişleri), aynı şekilde MC ile DSC arasındaki arkı üçe böl (9. ve 8. ev girişleri). Karşıt evler 180° eklemeyle bulunur. Sferik trigonometri gerektirmez; ekliptik üzerinde lineer bölmedir.
Bu basitlik, Porphyry'nin temel cazibesidir. Placidus gibi yüksek enlemlerde tanımsız bölgeler oluşturmaz; her enlemde çalışır. Matematiksel olarak da en şeffaf sistemdir.
Hellenistik dönemde (M.Ö. 2 - M.S. 7. yy) Bütün Burç sisteminin yanında ikincil bir referans olarak kullanıldı. Ortaçağ Arap astrologları (özellikle Abu Ma'shar) ve Bizans astrologları Porphyry'yi sürdürdü. Avrupa Geç Ortaçağ'da Regiomontanus, modern dönemde Placidus tarafından yerinden edildi.
21. yüzyılda Hellenistik astrolojinin yeniden canlanmasıyla (Project Hindsight, Robert Schmidt, Robert Hand, Chris Brennan) Porphyry tekrar gündeme geldi. Bütün Burç ile birlikte Hellenistik gelenek odaklı modern astrologların tercihidir.
Porphyry kullanmanın iki ana avantajı: (1) yüksek enlemlerde sorunsuz, (2) matematiksel olarak en az varsayım. Dezavantajı: ara evler ASC-MC arasındaki ekliptik mesafenin sadece üçte birine bağlı olduğu için, bazı yorumcular bu sistemin "anlamsal derinlik" sunmadığını düşünür. Bonatti ve klasik horary geleneği genellikle Regiomontanus'u tercih etmiştir.