Haritanın on iki eve bölünmesiyle ilgili maddeler bu kategoridedir. Her evin klasik anlamı, köşe, ardıl ve düşen ev ayrımı ve gezegenlerin refah evleri burada anlatılır. Tam Burç, Eşit, Placidus, Regiomontanus, Koch ve Campanus gibi ev sistemleri ile türetilmiş evler tekniği de bu başlık altında yer alır.
Doğu ufkunda yükselen burç ve derece. Kişinin bedeni, görünümü, yaşam gücü ve kimliğini temsil eden en önemli harita noktası.
Maddî kaynaklar, para, mülk, kişisel değerler ve geçim araçlarını temsil eden ardıl ev.
Kardeşler, komşular, kısa yolculuklar, günlük iletişim ve rutinleri temsil eden düşen ev. Ay'ın refah evidir.
Ev, aile, kökler, baba (veya anne, tartışmalı), miras ve yaşamın sonu ile ilişkili köşe ev.
Çocuklar, yaratıcılık, zevk, romantizm, eğlence ve iyi talih ile ilişkili ardıl ev. Venüs'ün refah evidir.
Hastalık, zorluk, hizmet, düşmanlar ve günlük çalışma koşulları ile ilişkili düşen ev. Mars'ın refah evidir.
Evlilik, ortaklık, karşıdaki kişi, açık düşmanlar ve mahkeme davaları ile ilişkili köşe ev.
Ölüm, miras, başkalarının kaynakları ve korkular ile ilişkili ardıl ev. Modern astrolojide derin dönüşümle de ilişkilendirilir.
Din, felsefe, yüksek öğrenim, uzak yolculuklar ve manevî arayış ile ilişkili düşen ev. Güneş'in refah evidir.
Kariyer, kamusal alan, toplumsal statü, otorite ve başarı ile ilişkili en yüksek köşe ev.
Umutlar, dostluklar, topluluklar, kazanımlar ve iyi talih ile ilişkili ardıl ev. Jüpiter'in refah evidir.
Gizli düşmanlar, hapishane, izolasyon, sürgün, bilinçdışı ve öz-yıkım ile ilişkili düşen ev. Satürn'ün refah evidir.
10. yüzyıl Arap astrologu Al-Qabisi'nin yükselenden eşit zaman dilimleriyle hesaplanan ev sistemi. Ortaçağ Arap ve Latin astrolojisinde standart.
Köşe evlerin ardından gelen orta güçteki evler: 2., 5., 8. ve 11. evler.
Doğum anında batı ufkunda batan zodyak derecesi. 7. evin başlangıcı, evlilik, ortaklık ve 'öteki' göstergesi.
İçinde gezegen bulunmayan evlerin yorumlanma yöntemi: ev yöneticisinin konumu ve geçiş etkileri.
İçinde hiçbir gezegen bulunmayan evler. Her haritada en az beş ev boş kalır ve bu o alanın önemsiz olduğu anlamına gelmez.
Prime vertical'ın eşit bölünmesine dayanan kuadrant ev sistemi. 13. yüzyıl İtalyan matematikçi Campanus tarafından tanımlanmıştır.
Bir evi başka bir evin 1. evi olarak kabul edip diğer evleri buna göre yeniden sayma tekniği. Soru astrolojisinde yaygın kullanılır.
Her evin sırasıyla bir burçla eşleştirilmesi (1.ev=Koç vb.). 20. yüzyılda gelişmiş modern bir kavramdır ve klasik kaynaklarda yer almaz. Klasik gelenekteki karşılığı, Yengeç yükselenli thema mundi şemasıdır.
Haritanın en zayıf konumlarını oluşturan evler: 3., 6., 9. ve 12. evler.
Yükselen derecesinden başlayarak her evi 30'ar derecelik eşit bölümlere ayıran basit ev sistemi.
Gök küresinin 12 bölüme ayrılmasıyla oluşan ve yaşamın farklı alanlarını temsil eden astrolojik yapı birimi.
Bir evin ev girişi derecesinde en fazla temel digniteye sahip olan gezegen olup o evin konularının birincil yöneticisi kabul edilir.
Ev Girişi, bir astrolojik evin başladığı tam ekliptik derecesidir. Türkçe astroloji literatüründe en yerleşik adıdır. Klasik Latince kaynaklarda cuspis (mızrak ucu, sınır) olarak geçer.
Yedi klasik gezegenin belirli evlerde "refahta olduğu" atama sistemi, ev anlamlarının kökenini açıklayan temel ilke.
Klasik astrolojide gökyüzünü 12 ev'e bölme yöntemleri. Beş ana sistem: Placidus, Regiomontanus, Alcabitius, Porphyry, Eşit Ev.
Evlerin başka evlerden türetilerek üçüncü kişiler ve dolaylı konular hakkında bilgi çıkarma tekniği.
Michel Gauquelin'in istatistiksel araştırmalarıyla belirlediği, bir gezegenin Yükselen'i veya MC'yi geçtiği andan hemen sonraki (diurnal hareket yönünde) güçlü bölgeler. Klasik ev sistemine göre bu bölgeler köşe değil kadent 12. ve 9. ev alanlarına denk gelir.
İki burcun veya evin Ptolemaik açı ilişkisi kuramaması durumu. 2-1, 6-1, 8-1 ve 12-1 ilişkileri.
Ekliptiğin yerel meridyenle kesiştiği en alçak nokta. 4. evin başlangıcı, aile, kökler, ev ve yaşamın sonu göstergesi.
Klasik gelenekte evlerin olumlu (1, 4, 5, 7, 9, 10, 11) ve olumsuz (2, 3, 6, 8, 12) olarak sınıflandırılması.
Walter Koch tarafından geliştirilen, MC'nin doğuş süresine dayalı kuadrant ev sistemi, Alman astroloji geleneğinde yaygın.
Haritanın dört köşe noktasında yer alan en güçlü evler: 1. (Yükselen), 4. (IC), 7. (Batan) ve 10. (MC).
On iki evi güç ve etkinlik derecelerine göre üç gruba ayıran temel ev sınıflandırma sistemidir.
Göksel ekvatorun RAMC'den başlayarak eşit bölünmesiyle oluşturulan ev sistemi. Jean-Baptiste Morin'in adını taşır.
17. yüzyıl Olivetan keşişi Placidus de Titis'in zamana eşit bölme yöntemiyle geliştirdiği ev sistemi. Modern astrolojinin standart ev sistemi.
3. yüzyıl Neoplatonist filozof Porphyrios tarafından kaydedilen en eski yazılı ev sistemi. ASC-MC arklarını ekliptik üzerinde üçe böler.
Göksel ekvatorun eşit bölünmesine dayanan kuadrant ev sistemi, William Lilly'nin tercih ettiği ve soru astrolojisinde yaygın kullanılan sistem.
Yükselen'ın bulunduğu burcun tamamını 1. ev, sonraki burcu 2. ev olarak alan en eski ev sistemi.
Kuadrant ev sistemlerinde aynı burcun iki ardışık evin girişlerinde yer alması, tutulmuş burcun zorunlu sonucu.
Wendel Polich ve Anthony Nelson Page tarafından geliştirilen, gözlemci konumunu merkeze alan kuadrant ev sistemi.
Türetilmiş evler mantığıyla haritayı fiziksel olarak döndürerek başka bir kişinin perspektifinden okuma tekniği.
Kuadrant ev sistemlerinde bir evin içinde tamamen kalan, hiçbir ev girişine dokunmayan burç. Tam Burç'ta oluşmaz.
Doğum anında doğu ufkunda yükselen zodyak derecesi. Haritanın en önemli noktası, 1. evin başlangıcı, beden ve kişilik göstergesi.