20. yüzyılda ortaya çıkan ya da yaygınlaşan teknikler bu kategoride toplanır. Hamburg Okulu ve kozmobiyoloji, orta noktalar, harmonik astroloji, astrokartografi ve yerel uzay astrolojisi burada yer alır. Asteroitler, kentaurlar, Eris ve Sedna gibi sonradan keşfedilen cisimler, Lilith varyantları ve deklinasyon astrolojisi de bu başlıkta anlatılır.
Ana kuşak asteroitleri ve diğer küçük gök cisimlerinin astrolojik yoruma dahil edilmesini kapsayan modern astroloji dalıdır.
Jim Lewis'in geliştirdiği, doğum gezegen çizgilerinin dünya haritasına projeksiyonuna dayalı yer analizi.
Astrokartografi, gezegen çizgilerinin dünya haritası üzerine yansıtılmasıyla kişinin farklı konumlardaki deneyimlerini analiz eder.
Modern astroloji yazılımları, karmaşık hesaplamaları otomatikleştirerek harita çıkarmayı ve teknik analizleri erişilebilir kılmıştır.
Bruno ve Louise Huber tarafından geliştirilen Astrolojik Psikoloji ekolü ve yaş noktası yöntemi.
Gezegenlerin deklinasyonundan (gök ekvatoruna olan açısal uzaklık) doğan paralel ve kontra-paralel açıları kullanan sistem.
Derece teorisi, zodyağın her derecesine özel anlamlar ve güç seviyeleri atayan modern bir astrolojik yaklaşımdır.
Kuzey Ay Düğümü'nü Koç 0° kabul ederek tüm haritayı kaydıran alternatif harita hesaplaması.
Eris ve Sedna cüce gezegenlerinin keşif hikayeleri, astronomik özellikleri ve gelişmekte olan astrolojik yorumları.
Samanyolu galaksisinin merkez noktasının astrolojik yorumu, yaklaşık 27° Yay'da.
Alfred Witte'nin geliştirdiği, midpoint'ler ve hipotetik gezegenler kullanan Alman astroloji okulu.
John Addey'in harmonik analiz matematiğini astrolojiye uyguladığı modern teknik.
Doğum haritadaki gezegen konumlarını belirli bir sayıyla çarparak gizli açı kalıplarını ortaya çıkaran analiz tekniğidir.
Dünya değil Güneş merkezli koordinatlarla hesaplanan alternatif astroloji yaklaşımı.
Hamburg Okulu'nun Cupido, Hades, Zeus, Kronos gibi varsayımsal gezegenleri.
Ay düğümlerini ve geri hareket gezegenleri karma ve geçmiş yaşam göstergeleri olarak yorumlayan yaklaşım.
Pholus, Nessus, Chariklo gibi Jüpiter-Neptün arası yörüngedeki küçük cisimler. Modern astrolojide kullanılır.
Reinhold Ebertin'in Uranian astrolojiden geliştirdiği, midpoint odaklı analiz sistemi.
Astrolojide kullanılan farklı Lilith noktaları: Kara Ay Lilith, Gerçek Lilith, Asteroid Lilith.
Doğum gezegenlerinin gözlemcinin bulunduğu noktadan yeryüzüne (pusula yönlerine) projeksiyonu, feng shui benzeri modern bir mekân tekniği.
Midpoint ağaçları, bir gezegenin diğer gezegen çiftlerinin orta noktalarıyla olan ilişkilerini görsel olarak haritalayan yapılardır.
İki gezegenin ekliptik orta noktası, Uranian ve kozmobiyoloji tekniklerinin temel aracı.
İki gezegenin ekliptik ortasındaki hassas noktayı hesaplayarak gezegen çiftlerinin bileşik etkisini analiz eden modern tekniktir (Hamburg Okulu/Uranian astrolojide doğmuş, Ebertin'in kozmobiyolojisiyle sistemleşmiştir).
Marc Edmund Jones ve Dane Rudhyar'ın 360 dereceye birer sembolik imge atadığı modern yorum sistemi.
Deklinasyonu 23°27'yi aşan gezegenler. Sıra dışı, kural tanımaz davranışla ilişkilendirilir.
Doğum haritasını farklı bir coğrafi konuma göre yeniden hesaplayarak o yerdeki deneyimi gösteren teknik.
Sedna, Eris, Quaoar, Makemake gibi Neptün ötesi cisimler, modern astrolojide tartışmalı kullanım.
Plüton ötesi hipotetik ve keşfedilmiş gök cisimlerinin astrolojik yorumlanması ve tartışmaları.