Astroloji Sözlüğü içindeki terimler
Astrolojinin akademik disiplin olarak tarihsel araştırılması; bilim tarihi ve kültürel bağlam.
Astrolojik danışmanlık ve uygulama sırasında karşılaşılan etik sorunları ve mesleki sorumlulukları ele alan konudur.
Astrolojinin felsefi temelleri; evrensel düzen, sembolik dil ve insan-kozmos ilişkisi üzerine düşünce geleneğidir.
Astrolojinin bilimsel olarak test edilip edilemeyeceği tartışması ve metodolojik sorunlar.
Farklı dini geleneklerin astrolojiye yaklaşımını, tarihsel etkileşimleri ve teolojik tartışmaları inceleyen konudur.
Kilise'nin astrolojiye tarih boyunca değişen tutumu; Augustine'den Aquinas'a.
İslam fıkhında astrolojinin helal/haram tartışması ve tarihsel pratiğin gerçekliği.
Astrolojik iddiaların modern nörobilim perspektifinden değerlendirilmesi ve araştırılması.
Aziz Augustinus'un astrolojiye yönelttiği teolojik ve felsefi eleştiriler.
Roma hatip ve filozofu Cicero'nun De Divinatione'deki astroloji eleştirileri.
Astrolojide kader mi özgür irade mi belirleyicidir sorusu, antik çağdan beri en temel felsefi tartışmalardan biridir.
Astrolojide kader ile irade arasındaki gerilim; kadim felsefenin en derin sorularından biri.
Fransız istatistikçi Michel Gauquelin'in astrolojik korelasyonları test eden ampirik çalışmaları.
Astrolojinin 'anlamlı an' felsefesini geliştiren modern teorik çalışma.
Hermetik felsefe, astrolojinin temel ilkelerinden biri olan evren-insan ilişkisini ve kozmik birlik düşüncesini temellendiren gelenektir.
Aynı anda doğan ikizlerin farklı kaderleri üzerinden astrolojiye yöneltilen klasik karşı-tez.
C.G. Jung'un nedensel olmayan anlamlı bağlantılar kavramı; astrolojiye modern felsefî çerçeve.
Astrolojinin temel felsefi ikilemi olan kadercilik ile özgür irade arasındaki gerilimi inceleyen konudur.
Astrolojik başlangıç anlarının (inception) felsefi temelleri; zaman ve kader ilişkisi.
Evrendeki tüm parçaların birbirine bağlı olduğunu ve birini etkileyen şeyin diğerlerini de etkilediğini öne süren Stoa felsefesi kavramı; astrolojinin felsefî temeli.
Antik kozmoloji modelleri astrolojinin yapı taşlarını oluşturmuş; gezegen küreleri ve elementler sistemi bu temele dayanır.
Richard Tarnas'ın gezegen döngüleri ile dünya tarihinin büyük olaylarını ilişkilendiren eseri.
Evrenin (makrokozmos) yapısının insanda (mikrokozmos) yansıdığı, insanın küçük bir evren olduğu kadim felsefî ilke.
İnsan (mikrokozmos) evrenin (makrokozmos) küçük bir yansımasıdır; bu ilke astrolojinin temel varsayımıdır.
Antik felsefedeki Nous (kozmik akıl) ve Logos (evrensel düzen ilkesi) kavramları, astrolojinin düzenli evren varsayımını temellendirir.
Dış gezegen döngülerini tarihsel olaylarla eşleştiren modern akademik çalışma.
MS 2. yüzyıl şüpheci filozofun astrolojiye yönelik sistematik eleştirileri.
Stoacı felsefeden gelen kozmik sempati kavramı, evrendeki her şeyin birbirine bağlı olduğu ve karşılıklı etkilediği fikridir.
Hermes Trismegistus'a atfedilen kısa ama etkili metin; hermetik felsefenin özet manifestosu.
Hermetik felsefenin temel ilkesi; göksel düzen ile dünyevî düzen arasındaki kozmik paralelliği ifade eder.
Hermetik geleneğin temel ilkesi; Zümrüt Tablet'ten kaynaklanan kozmik ayna metaforu.