Bu kategori astrolojinin dayandığı gökyüzü düzenini ve eski kozmolojinin kavramlarını toplar. Ekliptik, zodyak, göksel ekvator, ekinoks, gündönümü ve presesyon gibi astronomik temeller burada yer alır. Ay altı ve Ay üstü âlem, felekler, Primum Mobile ve Thema Mundi gibi maddeler klasik yazarların evreni nasıl tasavvur ettiğini anlatır.
Coğrafi enlemin astrolojik hesaplamalardaki rolü. Ev sistemleri ve yükseliş sürelerini etkiler.
Gök cisimlerinin konumları ve hareketleri ile dünyadaki olaylar ve insan yaşamı arasındaki ilişkileri inceleyen kadim bilgi sistemi.
Ekinoks presesyonu nedeniyle yaklaşık 2.160 yıl süren ve belirli bir burcun enerjisini yansıtan kozmik dönem.
Aynı veya çok yakın tarih, saat ve yerde doğarak neredeyse özdeş doğum haritasına sahip olan iki farklı kişi.
Bugün birbirinden farklı iki disiplin olan astronomi ve astroloji, tarih boyunca uzun süre ayrılmaz bir biçimde iç içe yaşamıştır.
Ay feleğinin altında kalan, dört elementin hüküm sürdüğü ve değişimin kaçınılmaz olduğu dünyevî alan.
Ay feleğinin üstünde kalan, eterden oluşmuş, değişmez ve mükemmel göksel âlem.
Ekliptik düzleminin 30'ar derecelik 12 eşit parçaya bölünmesiyle oluşan bölümlerden her biri.
Gök cisimlerinin konumlarını belirlemeye yarayan ekliptik ve ekvatoryal koordinat sistemlerinin detaylı açıklaması.
Bir gök cisminin göksel ekvatorun kuzeyinde veya güneyinde bulunma açısıdır.
Ptolemaik-İslam kozmolojisinde iç içe geçmiş dokuz gök küresinin hiyerarşik yapısı.
Ekliptik ile göksel ekvatorun kesiştiği noktada Güneş'in bulunduğu an, gece ve gündüz süresinin eşit olduğu zaman. Yılda iki kez gerçekleşir: Güneş'in Koç'a girdiği ilkbahar ekinoksu (vernal equinox) ve Terazi'ye girdiği sonbahar ekinoksu (autumnal equinox).
Güneş'in bir yıl boyunca gök küresindeki görünen yolunu tanımlayan hayalî daire. Tüm astrolojik hesaplamaların temel referans düzlemidir. Göksel ekvatora göre yaklaşık 23.5° eğiktir. Mevsimlerin nedeni olan bu eğime "ekliptik eğikliği" (obliquity) denir.
Ortaçağ kozmolojisinde Primum Mobile'nin ötesindeki en yüksek gök katı, Tanrı'nın mekânı.
İslam kozmolojisinde gök cisimlerini taşıyan iç içe geçmiş küresel yapılardan her biri, Ptolemaik-Aristocu gök modeli.
İlkbahar ve sonbahar ekinokslarında gece ile gündüzün yaklaşık olarak eşit sürdüğü astronomik olay.
Yıldızların ve gezegenlerin üzerinde hareket ettiği varsayılan hayalî küresel yapı, antik ve ortaçağ kozmolojisinin temel modeli.
Gök küresinin ekliptik, ekvator, ufuk ve meridyen gibi büyük dairelerle bölünmesi ve bu bölümlerin astrolojik anlamı.
Dünya'nın ekvator düzleminin gök küresine izdüşümü, ekliptikle birlikte astrolojik hesaplamanın iki temel referans düzleminden biri.
Astrolojik hesaplamalarda kullanılan iki temel referans düzleminin karşılaştırması.
Dünya'nın dönme ekseninin gökyüzünde işaret ettiği iki hayalî noktadır. Tüm gök cisimleri bu noktalar etrafında görünür hareket yapar.
Güneş'in ekliptik üzerinde göksel ekvatordan en uzak noktaya ulaştığı an, yılın en uzun veya en kısa gündüzünün yaşandığı gün.
Evrenin yapısı ve düzeni hakkındaki felsefi ve bilimsel öğreti, astrolojinin temel çerçevesi.
Antik ve ortaçağ kozmolojisinde gezegenleri taşıyan iç içe geçmiş saydam gök küreleri modeli.
Gözlemcinin başucundan (zenit) geçerek kuzey ve güney kutuplarını birleştiren hayalî büyük dairedir.
Kozmolojik düzen olarak evren kavramı, astrolojinin temel ontolojik çerçevesi.
Dünya'nın eksen eğikliğindeki yavaş dairesel salınım nedeniyle ekinoks noktalarının zodyak üzerinde her yıl yaklaşık 50 yay saniyesi kayması olgusu.
Dokuz felek sisteminde en dıştaki küre, tüm diğer felekleri hareket ettiren ilk hareket ettirici.
Astrolojide kullanılan iki temel referans çerçevesi: tropikal zodyak mevsimlere, sidereal zodyak sabit yıldızlara göre tanımlanır.
Gezegenlerin retro veya direkt harekete geçmeden önceki durma noktalarının astrolojik önemi ve yoğunlaştırıcı etkisi.
Dünyanın kozmik doğum haritası olarak kabul edilen mitolojik harita. Burç yöneticiliklerinin, açıların ve ev refahlarınin pedagojik açıklaması için kullanılır.
Gözlemciye bağlı azimut ve yükseklik açılarıyla gök cisimlerinin konumlarını belirleyen yerel koordinat sistemi.
Gözlemcinin bulunduğu noktadan gökyüzünü görünen ve görünmeyen yarıkürelere ayıran temel referans sistemidir.
Ekliptiğin her iki yanında yaklaşık 8-9°'lik (toplam ~16-18°) bir bant oluşturan, gezegenlerin hareket ettiği göksel kuşak. 12 eşit burca bölünmüştür.