Astroloji Sözlüğü içindeki terimler
Superior bir gezegenin Güneş batarken doğu ufkunda yükselmesi; Güneş ile karşıtlık yakınında gerçekleşen güçlü konum.
Bir gezegenin Güneş'ten uzaklaşarak parlaklığının artması; tesadüfi asalet sağlayan olumlu konum.
Bir gezegenin Güneş'e yaklaşarak parlaklığının azalması; tesadüfi zayıflık olarak değerlendirilen konum.
Benefiklerin açı yoluyla bir gezegeni güçlendirmesi (bonification) veya malefiklerin açı yoluyla zayıflatması (maltreatment).
Bir benefikin açıyla ıslah etmesi (bonification) veya bir malefik'in açıyla zarar vermesi (maltreatment); Hellenistik açı kalitesi kavramları.
Ay'ın bulunduğu burçtan çıkmadan önce başka hiçbir gezegenle tam açı yapmayacak olması durumu.
Bir gezegenin Güneş'e 17 yay dakikasından daha yakın olması durumu; paradoksal olarak olağanüstü güç kazandıran nadir konum.
Cazimi durumunun oluştuğu 17 yay dakikalık dar aralık ve hesaplama detayları.
Gezegenleri gündüz ve gece takımlarına ayıran ve haritadaki genel işleyişlerini belirleyen temel Hellenistik doktrindir.
Üçüncü bir gezegenin iki gezegen arasındaki kavuşumu engellemesi; soru astrolojisi'de dışarıdan müdahale anlamı taşır.
İki gezegenin tam açı oluşturmadan birinin geri hareket olarak geri çekilmesi; soru astrolojisi'de 'son anda vazgeçme' anlamı taşır.
Bir gezegenin Dünya'dan bakıldığında zodyakta normal ilerleme yönünün tersine, geriye doğru hareket eder görünmesi.
Gezegenlerin ekliptik düzleminin kuzeyinde veya güneyinde bulunma derecesini ifade eden ve aspekt yorumunu etkileyen kavramdır.
Haftanın günlerinin ve günün saatlerinin gezegenlerle eşleştirilmesi sistemi ve seçim astrolojisindeki kullanımı.
Gezegenlerin günlük hareket hızlarının astrolojik yorumdaki önemini ve hız değişimlerinin anlamlarını ele alan kavramdır.
Her gezegenle ilişkilendirilen renk ve metal atamalarının astrolojik geleneği ve simyasal kökenleri.
Her gezegenin en 'mutlu' olduğu kabul edilen belirli bir ev: Merkür 1., Ay 3., Venüs 5., Mars 6., Güneş 9., Jüpiter 11., Satürn 12. evde.
Her gezegenin en verimli çalıştığı ev konumunu ifade eden gezegen sevinçleri sisteminin detaylı analizi.
İnsan yaşamının farklı dönemlerinin gezegenlerle eşleştirildiği antik gezegen yaşları sistemi.
Bir gezegenin Güneş'in ışınlarından ayrıldıktan sonra şafakta ilk kez çıplak gözle görünür olması; güçlü bir tesadüfi asalet.
Doğası gereği olumlu etkiler üreten gezegenler: Jüpiter (büyük benefik) ve Venüs (küçük benefik).
Bir gezegenin takım, cinsiyet ve ufuk konumu bakımından tüm koşulları karşıladığı ideal tesadüfi asalet durumu.
Bir gezegenin Güneş'e yaklaşırken son kez görünür olması; gizlenme, içe çekilme dönemi.
Üçüncü bir gezegenin iki gezegenin kavuşumunu keserek engellemesi; engelleme kavramının belirli bir varyasyonu.
Hızlı bir gezegenin bir gezegenden ayrılıp diğerine kavuşarak aralarında bağlantı kurması; soru astrolojisi'de aracılık yoluyla tamamlanma.
Bir gezegenin aldığı ışığı/gücü, açı yaptığı gezegene geri göndermesi; soru astrolojisi'de ret veya iade anlamı taşır.
İki gezegenin aynı anda daha yavaş üçüncü bir gezegene kavuşarak aralarında bağlantı kurması; otorite figürüyle çözüm.
Bir gezegenin Güneş'e yaklaşık 15-17 derece içinde olması durumu; yanık'tan daha hafif ama yine de zayıflatıcı bir tesadüfi zayıflık.
Bir gezegenin zodyak üzerinde normal ilerleme yönünde (batıdan doğuya) hareket etmesi; olağan ve olumlu kabul edilen durum.
Bir gezegenin aynı anda hem kendi burcunda hem de hayz koşullarını sağladığı ideal tesadüfi asalet durumu.
Belirli bir zaman dilimini yöneten gezegen; ilerleme, firdaria, decennials gibi zaman lordu sistemlerinin temel kavramı.
Bir gezegenin her iki yanından iki malefik (Mars ve Satürn) arasında sıkışması; en ağır tesadüfi zayıflık'lerden biri.
Bir gezegenin sabah yıldızı (Güneş'ten önce doğan) veya akşam yıldızı (sonra batan) olması.
Bir gezegenin Güneş'e göre doğuda mı batıda mı olduğunu belirleyen konum; tesadüfi asalet değerlendirmesinde kullanılır.
Bir gezegenin zodyak üzerindeki ortalama günlük hareket hızı; gerçek hızın bu değerin üstünde veya altında olması asalet göstergesidir.
Haftanın her gününe bir gezegenin yönetici olarak atandığı kadim zamanlama sistemi: Pazar-Güneş, Pazartesi-Ay, Salı-Mars vb.
Gün ışığı ve gece süresini yedişer eşit bölüme ayırarak her bölüme Keldani sıralamasına göre bir gezegen atayan zamanlama sistemi.
Bir gezegenin zodyak üzerindeki günlük hareket hızı; ortalama hızın üstünde olması tesadüfi asalet, altında olması zayıflık sağlar.
Her gezegene atanmış dört farklı sayısal değer (küçük, orta, büyük, en büyük yıllar); ömür tahmini ve zamanlama tekniklerinde kullanılır.
Bir gezegenin kendi gücünü veya doğasını açı yaptığı gezegene aktarması; İslam astroloji geleneğine özgü kavramlar dizisi.
Bir gezegenin ileri hareketten geri hareket'e veya geri hareket'den ileri harekete geçiş anında durur gibi göründüğü güçlü konum.
İki gök cisminin ardışık kavuşumları arasında geçen süre; Ay'ın sinodik döngüsü (29.5 gün) en temel örnektir.
Doğası gereği zorlayıcı etkiler üreten gezegenler: Satürn (büyük malefik) ve Mars (küçük malefik).
Gezegenleri gündüz ve gece takımına ayıran temel sınıflandırma; bir gezegenin haritada yapıcı mı yoksa yıkıcı mı çalışacağını belirleyen birincil faktör.
Haritanın takım'ine göre belirlenen birincil ışık: gündüz haritasında Güneş, gece haritasında Ay.
Bir gezegenin kendi takım'ine tamamen aykırı çalışması; malefiklerde en zararlı konum.
Bir gezegenin kendi gece-gündüz takımına uygun çalışıp çalışmadığını belirleyen temel değerlendirme.
Hellenistik tanımla herhangi bir gezegenle açı yapmayan izole gezegen; ciddi bir tesadüfi zayıflık.
Bir gezegenin Güneş'e yaklaşık 8 derece içinde olması durumu; gezegenin görünürlüğünü ve gücünü ciddi şekilde zayıflatan tesadüfi zayıflık.