el-İklîl, Ay Menzilleri sisteminin on yedinci menzilidir. Tropik zodyakta 25°43' Terazi ile 8°34' Akrep arasını kaplar ve adını Akrep'in başındaki taç biçimli yıldızlardan alır. Klasik kaynaklar menzili kalıcı dostluk, binaların sağlamlığı ve denizde güvenli seyahat için uygun sayar.
Menzil 25°42'51" Terazi ile 8°34'17" Akrep arasındadır. Belirleyici yıldız Acrab (β Sco) 2026'da yaklaşık 3°33' Yay'dadır ve tropik sayımda 19. menzile düşer. İslam Öncesi Arap Takvimi aracının β Arietis çapasıyla 17. menzil yaklaşık 0°03' ile 12°55' Yay arasına gelir. Acrab, Dschubba (δ Sco) ve π Sco bu çapayla dilimin içinde kalır.
el-Bîrûnî el-Âsârü'l-bâkiye'de el-İklîl'i Akrep'in başı ve tek bir çizgi üzerinde duran üç yıldız (β, δ, π Sco) olarak tanımlar. İbnü's-Sûfî buna karşı çıkar ve tacın ancak başın üzerinde olabileceğini, bu yüzden bir çizgideki üç yıldızın taç sayılamayacağını söyler. Bîrûnî, Arapların genel görüşünün yine de bir çizgideki üç parlak yıldız olduğunu yazar ve iki taraf razıyken hakimin hüküm vermekten kaçındığını söyleyen bir atasözüyle durumu özetler.
Picatrix (Gâyetü'l-Hakîm) bu menzilde hayvanların bakımı ve çoğalması, kuşatma, binaların sağlamlığı ve su yoluyla seyahat edenlerin selameti için tılsım yapıldığını yazar. Aynı metne göre Ay bu menzildeyken bir dostla karşılaşan kişinin dostluğu bitmez, bu yüzden menzil dostluk tılsımları için seçilir. Agrippa (De Occulta Philosophia, II. kitap, 33. bölüm) Alchil adıyla andığı menzilin kötü talihi düzelttiğini, sevgiyi kalıcı kıldığını, binaları güçlendirdiğini ve denizcilere yardım ettiğini söyler. Kalıcı sevgi, bina ve denizcilik iki listede de geçer.
Uzun sürmesi istenen bir dostluk ya da ortaklık başlatmak, temel atmak veya deniz yolculuğuna çıkmak için Ay'ın el-İklîl'de olması klasik metinlere göre uygundur (bkz. İnşaat ve Ev Seçimi). Güneş menzilden her yıl yaklaşık 19 Ekim ile 1 Kasım arasında geçer. Menzilin rakîbi Ülker'in menzili 3. menzil es-Süreyyâ'dır. Sonraki menzil Antares'in bulunduğu el-Kalb'dir.