Astroloji Sözlüğü içindeki terimler
MS 379 yılına tarihlenen anonim astroloji eseri; dekan ve monomoiria açıklamaları içerir.
Antiochus, Hellenistik astrolojinin kurucu metinlerinden birini yazmış; aspektler, ev yöneticilikleri ve gezegen koşullarını sistematize etmiştir.
MÖ/MS 1. yüzyıl astrologu; Thesaurus eseri erken Hellenistik astrolojinin temel kavramlarını tanımlar.
MÖ 2. yüzyılda yaşadığı düşünülen Atinalı Antiochus, Hellenistik astrolojinin temel kavramlarını derleyen ilk sistematik yazarlardan biridir.
Tetrabiblos'un yazarı; astrolojinin en etkili sistematize edicisi, ancak pratik tekniklerden çok teorik çerçeveye odaklanmıştır.
MS 2. yüzyıl astronomi ve astrologu; Tetrabiblos astrolojinin en etkili kuramsal eseri.
Erken Hellenistik astrolog; primary direction tekniğinin öncülerinden.
Carmen Astrologicum'un yazarı; triplicity yöneticileri, electional ve natal tekniklerin en eski sistematik kaynağı.
Doryphory, bir gezegenin diğer gezegen tarafından korunması ve desteklenmesi anlamına gelen Hellenistik bir onur kavramıdır.
MS 4. yüzyıl Romalı astrologu; Mathesis eseri Latince astroloji literatürünün en kapsamlı kaynağı.
Hayz, bir gezegenin sect, cinsiyet ve yarıküre bakımından ideal konumda olması durumudur; gezegen bu durumda en güçlüdür.
MÖ 2. yüzyıldan MS 7. yüzyıla kadar Akdeniz dünyasında gelişen ve modern astrolojinin temellerini oluşturan klasik gelenek.
Hellenistik astrolojide gezegen ve nokta konumlarının matematiksel kombinasyonlarıyla elde edilen hassas yorum noktaları sistemidir.
Hellenistik astrolojide yaşam dönemlerini gezegen yöneticiliklerine göre belirleyen zamanlama sistemleri topluluğudur.
Hellenistik astrolojide zodyak; dekan, terim, moria ve dodecatemoria gibi çeşitli alt bölümlere ayrılarak yorumlanırdı.
MS 5. yüzyıl astrologu; Apotelesmatika eseri Dorotheus ve Ptolemy sentezi.
Astroloji ve hermetik geleneğin efsanevi kurucusu; Mısır tanrısı Thoth ile Yunan Hermes'in sentezi.
Hermes Trismegistus'a atfedilen Latince astroloji metni; dekan ve derece yorumlarının zengin kaynağı.
Hellenistik dönem manzum astroloji eseri; Mısırlı rahip-tarihçi Manetho'ya atfedilir.
Antik Mısır astrolojisinin efsanevi kurucuları olarak anılan yarı-mitik yazar çifti.
MS 6. yüzyıl filozofu; Paulus Alexandrinus'un Eisagogika'sının şerhi.
MS 4. yüzyılda yaşamış İskenderiyeli Paulus, Hellenistik astrolojinin kapsamlı bir özetini sunan 'Eisagogika' adlı eseriyle tanınır.
MS 4. yüzyıl astrologu; Eisagogika (Giriş) eseri Hellenistik astrolojinin özet referansı.
Paulus Alexandrinus, MS 4. yüzyılda Hellenistik astroloji tekniklerini sistematik bir ders kitabı formatında derlemiştir.
3. yüzyıl Neoplatonist filozof; Ptolemy'nin Tetrabiblos'una giriş niteliğinde astroloji eseri yazmıştır.
Profeksiyon, her yaşta haritanın bir ev ilerlemesiyle yıllık temaları ve zaman lordunu belirleyen Hellenistik zamanlama tekniğidir.
MS 6-7. yüzyıl astrologu; Compendium eseri Hellenistik geleneğin son büyük derleme çalışması.
Sect (gece/gündüz takımı), Hellenistik astrolojide gezegenlerin gündüz veya gece doğumlarındaki gücünü belirleyen temel bir kavramdır.
Erken Hellenistik dönem astrologu; tanım ve kategorizasyon eserleriyle tanınır.
Roma İmparatoru Tiberius'un saray astrologu; Hellenistik astroloji geleneğinin önemli figürlerinden.
Hellenistik astrolojinin en pratik ve en detaylı kaynağı olan Anthology'nin yazarı; zaman lordu tekniklerinin ustası.
MS 2. yüzyıl astrologu; Anthology eseri Hellenistik astrolojinin en kapsamlı pratik kaynağı.
Zodiacal releasing, Vettius Valens'ten gelen ve yaşam dönemlerini burç bazlı periyotlarla belirleyen güçlü bir zamanlama tekniğidir.