Gezegen Mitolojisi

Yedi gezegen, yedi tanrı, yedi arketip

Klasik astrolojinin yedi gezegeni adlarını Roma tanrılarından alır. Roma bu tanrıları Yunanlılardan, Yunanlılar da büyük ölçüde Babil'den devralmıştır. Bir gezegene astrolojide yüklenen karakter, ona verilen tanrının mitinden ayrı düşünülemez. Merkür'ün hızını Hermes'in kanatlı sandaletlerinde, Satürn'ün ağırlığını Kronos'un orağında görürsünüz.

Her gezegenin sayfasında bir sembolizm haritası, glifin açıklaması, farklı kültürlerdeki karşılıkları, üç mit ve gezegenin klasik astrolojideki yeri bulunur. Uranüs, Neptün, Plüton ve Kiron ayrı bir bölümde anlatılır. Bu cisimlerin mitleri ilginçtir, ancak klasik astrolojide yöneticilikleri yoktur.

Yedi klasik gezegen

Modern gezegenler ve Kiron: yöneticiliği yoktur

Uranüs, Neptün, Plüton ve Kiron teleskop çağında keşfedilmiştir. Bu sayfalarda adlarını aldıkları tanrıların mitleri anlatılır. Klasik astrolojide bu cisimlerin yöneticiliği, yüceltimi, hizbi ve refahı yoktur. Yedi geleneksel gezegenin ev sahipliği onların keşfiyle değişmemiştir. Bu okulda bu cisimler haritada görülür ama hiçbir burcu yönetmezler. Asteroitler ve cüce gezegenler (Ceres, Pallas, Juno, Vesta, Eris, Sedna ve diğerleri) için ayrı bir sayfa dizisi vardır: Asteroid Mitolojisi.

Mitolojiler soyağaçları

Bu tanrıların ailelerini soyağacı sayfalarında görebilirsiniz. Her figür için ana babası, eşleri ve çocukları listelenir.